Gozdemasal 5. Maddede de dediğim gibi aslında her istediklerini yapmıyoruz :) ama yapmadıgımız şeyler gerçekten yapamayacagımız şeyler olmalı. İmkansız olur, tehlikeli olur ya da o sırada yapamayacagımız bir şey olur vs. Dışarı mı çıkmak istiyor tabi ki o her istediğinde dışarı çıkacak değiliz ama mantıklı açıklamayı yapıp biraz daha beklediğinde ya da hava güzelleştiğinde çıkacagını güzelce anlatmamız gerekiyor. Yine ağlarsa da yine dediğim gibi sarılmak, ağlamasının bitmesini beklemek gerekiyor. Biraz daha büyüdüklerinde konu değiştirmek de çok doğru olmayacak yani duygularını tanımalarına, yaşamalarına izin vermeliyiz. Ama 2 yaş döneminde konu değiştirmek çok işe yarıyor. O yüzden gerçekten yapamayacagınız şeylerde konu değiştirmeyi deneyin. Heyecanla dışarıda bir şeyi gösterin mesela. Emin olun tam 2 yaşındalarken zirve yapıyor. Benim hatalarım da çok oldu tabi ki. Hala da oluyor. En aza indirgemek önemli olan. Ve emin olun onlarla inatlaşınca kaybeden biz oluyoruz yine. Kazanmak kaybetmek gibi de görmemek lazım ama doğru kelimeyi de bulamıyorum. Sonuçta bir şekilde dediğimizi yapmıyorlar, yapsalar da onları yaralayarak yaptırmış oluyoruz bunu. Ömürlerine bir iz bırakıyoruz. Her şey de travma demek istemiyorum, o denli özenli, dikkatli olamıyorum. Ama en aza indirgemek 2 yaşındaki çocugun değil bizim elimizde yine. Ve uzmanların dediğine göre 2 yaş dönemini ne kadar sağlıklı atlatırsak, ergenlik dönemi o kadar rahat geçiyormuş. Çünkü şu an bir birey olduklrını bizim kabul ettiğimizi anlıyorlar ve ergenlikte bu çatışmaya çok fazla girmiyorlarmış. Narsistlik, borderline gibi kişilik bozukluklarının temelinin hep bu yaşlara dayandığını öğrendiğimde çok şaşırmıştım. Sağlıklı bir birey yetiştirmek için bu yaşlardaki sorumluluğumuz çok fazla. Tabi ki biz de insanız hata yaparız , mükemmel ebeveyn yoktur🌸 sevgiyle ve kolaylıkla büyütebiliriz inşallah hepimiz çocuklarımızı. Uzun oldu kusura bakmayın ☺️