Woody merhaba Woody’ciğim, günaydın. Emzirmek benim de belli bir zamandan sonra hiç sevmediğim bir durum haline dönüştü, yalan yok. Fakat kızım için hiçbir zaman öyle olmadı, o memeye gerçek anlamda bağımlı bir çocuk.
Önceden gün içinde yemek dahi yemeden (ki 1,5-2 yaş civarından bahsediyorum) sadece meme isterdi. Her yerde, her dakika, birini emse diğerini gösterip “şimdi bu” derdi. O dönem bıraktırmaya karar verdim. Belki burada da post açmışımdır bu konu ile ilgili, öyle hatırlıyorum. Direkt kesmedim ama kademeli şekilde azalttım. Derin buna alışamayıp tırnak yemeye, hırçınlaşmaya, kızmaya, krizlerde ağlamaya başladı ama yine de pes etmedim.
Şu an 31 aylık olmasına rağmen gece uykusuna geçerken hala meme istiyor. 5 dakika da olsa ağzında tutması bile yetiyor ona. Bu konu hakkında da bir uzmanla görüştüm, doktoruyla görüştüm. Doktoru artık sağlık açısından direkt bırakması gerektiğini söylese de uzman daha duygusal anlamda yaklaşıyor tabii. O da şuanlık sadece gece bir sefer emmesinin devam etmesi gerektiğini söylüyor. Özellikle tırnak yediği, krizlere girdiği, herkese beni “meme vermiyor” diye şikayet ettiği dönemi de bildiği için şu an geldiğimiz nokta bayağı iyi aslında.
Bence kızının önderliğinde bittiyse çok daha iyi olmuş. Ben bu duruma (kendi bulunduğum duruma) gerçekten hiç duygusal yaklaşamıyorum, Derin emmeyi bıraksa ağlayacak bi tip değilim. He, ağlarım ama mutluluktan ağlarım heralde.😁 Eğer kendi isteğiyle “meme yok” diyorsa sende bu şekilde devam et. Zorladığı zamanlar olsa da artık teklif etme bence veya teklifini kabul etme. Darısı başıma diyorum.🥲