[silindi]
Bir yorum yapmayacağım ama sadece ufak bir yeri düzeltmek istiyorum - sadece ateist arkadaşların etkisiyle ateist olunmuyor, inanç tamamen bireyseldir, içtendir, bazen mantıktandır. Kişi ateistliği tercih edebilir ya da mantığı onu ateistliğe götürebilir. Kimse durup dururken haydi ben İslama inanayım haydi ben ateist olayım demez. Ayrıca çocuğunuz mesela ateist arkadaşlarının etkisiyle ateist olabiliyorsa onca yıl sizin yanınızda sizin etkinizle Müslüman da olabilir.
Genelde üniversiteye başka şehire giden insanlar arasında olmasının asıl sebebini de size açıklayayım, özgürlük. Çoğu insan aile baskısıyla otuç tutuyor, zorla dua ezberletiliyor.. Daha küçücük yaşta 4 5 yaşında Kuran öğrenmeye, Elif Be öğreten okullara gönderiliyor. Baskı baskı hep baskı. İstediğiniz kadar güzel örnek olarak kibarca zorlamadan öğretin, Müslümanlar ateistlere karşı o kadar aşırı derecede önyargılılar ki, o kadar Müslümanlar haricindeki insanları o kadar çok düşman belliyorlar ki, ki Kuranda da onları dost edinmeyin yazar, bu insanlar kendilerini Müslüman sanar, ibadet eder ama kendileri değildir asla. Anne baba hoşgörülüyüz der ama çocuk Hristiyanım ya da Deistim ya da ateistim dese ne olur ki, hep bir dışlanma hep bir horgörülme muamelesi görecek. Anne baba kalk yap demez ama yapmadıkça laf eder. Ama işte bu zincirlerden bu baskılardan kurtulunca kendileri olabiliyorlar. Üniversitede çünkü inançlarıyla yargılanmıyorlar, çünkü onlara oruçlu musun diyr soran çok, teraviye gittin mi diye soran yok, ibadet etmediğinde laf eden yok. Saçı açık oldupu halde saçına bakan insanlar yok. Orada o sadece bir insan olarak görülüyor. O çocuklar tüm o baskıcı, kibirli insanlardan uzaklaştıklarında, kendi oldukları gibi değer ve saygı, ve sevgi görebileceklerini öğrendiklerinde artık o zincirleri kırıp atıyorlar. Dininizi, daha doğrusu kendi ‘bireysel’ inancınızı çocuğunuza istediğiniz kadar anlatın, istediğiniz kadar güzelce öğretin, çocuk eninde sonunda kendi aklından kalbinden gelene inanacak. Kendisi tercih edecek. Kendinizi bulmanızın tanımanızın tek yolu, zincirlerinizi söküp herkesten her şeyden size bir şeyler öğretenlerden uzakta sadece kendinizle kalmaktır. Ancak durumda insan inandıklarını hep diğer insanların şekillendirdiğini görebiliyor. Üzgünüm ama gerçek bu..
