Ben annemle babamın halen beni tanımadığını düşünüyorum. Gerek okul hayatımda sonrasında iş hayatımda gerek arkadaş çevremde hep sakin ve pozitif yapımla bilinen biri oldum. Ama annem babam beni eşime “Çok agresifti, dikbaşlıydı” diye anlatıyorlar. Sinirlenince ayaklarımı yere sert basa basa odama gidermişim. Yani o kadar alanıma girilip, benim adıma kararlar verilince ben de öyle tepki verirmişim. Bence bu çok doğal. Ama annem babam “Ne oluyor da bu kız böyle tepki veriyor. Biz mi bir şey yaptık?” Sorusunu asla soran tipler değiller. Etiketleyip geçmek en kolayı ve onlar da onu yapıyorlar. Ben dikbaşlı ve agresif biriyim belki biraz sorunlu bir tipim onlara göre, o kadar. Sorumluluk alma yok, düşünmek ilişkiyi düzeltmek yok. Etiketle, geç. Kendi alanına önem veren, başkalarının alanına saygı gösterme konusunda özen gösteren biriyim ben oysa. Açıkçası anne olunca ailemin toksik taraflarını da daha çok görür oldum. Onları anlayan bir yanım var evet ama içimdemi çocuk halen anlaşılmayı bekliyor, kızıyor onlara.