BenMathilda Alabildiğine rahat bir baba ile son derece kuralcı bir anne.
Babamı çıkış bileti olarak görürdüm hep. Annem izin vermiyorsa vermesin, kızıyorsa kızsın.
O da babam sonuçta beni korur…
Hep arada kalıyorsun, bir denge tutturamıyorsun aslında. Onların kendi ile çelişmesi, tutumlu bir davranış sergilememesi seni de çelişkiler ve gelgitler yumağı haline getiriyor aslında.
Ve bence bu da bütün bir yaşantıya sirayet ediyor. Hep bir çıkış bileti, aralık bir kapı arayışına giriyorsun.
Belki çoğu zaman bir olayın birden fazla sonucu olsun istiyorsun. Bazen serkeşken bazen dakik ve kuralcı oluyorsun.
Aslında bakıldığında iyi bir ebeveynlik görevi yerine getirilmiş ama büyüyüp akıl bir şeylere erince satır aralarını daha rahat okuyup, anne babanın nispeten eksi yönlerine düşünüp dile getirebiliyorsun.
Bugün kendi çocuğumu büyütürken belki de benim en dikkat ettiğim nokta, eşimin ile aramızda ki uyum ve tutarlılık. Anlaşmazlıklarımızı bir süzgeçten geçirip oğluma net bir şekilde evet veya hayır diyebilmek…