Biricik01 böyle bir çocuk annesi olarak yazıyorum. Evde tabiki vur oğlum, döv oğlum demiyoruz. Daha 6 aylık tı minik minik yumruklar atardı. 1 yaşına geldiğinde birilerini ısırmak, saç çekmek en büyük eğlencesi haline gelmişti. Aynı zamanda eline aldığı tüm şeyleri yere atmak da. Bu kontrol edebildiğimiz bir şey değil malesef, düşündüğünüz gibi evde bir şiddet ortamı var çocuk burdan öğreniyor da değil. Ebeveyni ekstra yoran bir şey üstelik. Ben çocuğumu parka veya akranlarının olduğu bir ortama götürdğğümde bir saniye gözümü ayıramıyorum, ona bir şey olursa diye değil ya başkasına zarar verirse diye. Çünkü genelde sevdiği çocuklara sarılmaya çalışır, ya çok sıkar ya da düşürürdü.
Şimdi kızım oldu. Oğlum 4 buçuk yaşında(zamanla kreşe birlikte törpülendi onun şiddet eğilimi). Kızım 1 yaşında abisi istemediği bir şey yaptığında mesela oyuncağını paylaşmadığında olanca gücüyle abisinin kafasına vuruyor, tabi acıtmadığı için kriz çıkmıyor allahtan. Bunun genetik olup olamayacağını inan bilmiyorum. Ama kız çocuğudur daha narin olur diyordum yok, abisinin aynısı olma yolunda ilerliyor. Bunu engellemenin Bi yolunu bilen varsa yeşillendirsin.
Sizin için de önerim, çocuğunuz böyle çocuklarla mutlaka karşılaşacak tamamen koruma ihtimaliniz yok. Kendisini korumayı öğrensin, istemiyorsanız illa şiddet olmak zorunda değil kaçmayı öğrensin mesela. O çocuklarla oynamamalı tercih edebileceğini bilsin mesela.