gocebebirbayan
Ben de dün gece yaşadım bunu. Uyuyup 15-20 dakika sonra hemen uyanıyordu. Bazen o kadar bile surmuyordu. Sinir krizi geçirecek dereceye geldim. İçerde uyuyan eşime içimden bir sürü hakaret edip durdum onun yüzünden diye.
Bir de çocuk katıla katıla ağlıyordu. Zaten sürekli bir şeylerden de korkup titriyor. Ben de bir gerizekalilik yaptim. Ağlarken sinirlendim, üstündeki örtüyü hızla çektim ödü koptu daha çok ağladı. Oturup ben de ağladım özür falan diledim ama o vicdan azabı geçmişyor bir türlü. Eşime karşı öfke duyuyorum böyle olunca da. Niye evlendim diye diye kendimi yiyip bitirdim bütün gece. Anne gibi hissedemiyorum kendimi. Annem de gitti, hiç özlemezdim annemi normalde, keşke yanında gitseydim deyip duruyorum, özlüyorum.
Anne gibi değil çocuk gibi hissediyorum kendimi.sonra cocuğuma bakıp üzülüyorum, vicdan azabı çekiyorum. Lohusalık depresyonu böyle bir şey mi