Hum34 canim seni o kadar iyi anlıyorum ki.. lohusalihi tam 3 ay boyunca dibine kadar yasamis biri olarak hemde. Hergun agliyordum. Ozellikle aksam olupta karanlik çökünce sadece annemi istiyordum baska kimseyi degil.. hergun agladim. Sebepsiz yere herseye. Simdi bebegim 4 aylik. Esimle annemlerde kaliyoruz ama bende bikac gune dönüp artik duzenimi kurmak istiyorum. Evimi ozledigimi farkediyorum.. evet ilk 1 hafta zor oluyor ama inan yanliz kalinca insan üssü biseye dönüşüyoruz sanki herseye yetisiyor insan. Yemek, utu, çamaşır, temizlik, bebekle ilgilenme.. hatta bebegim uyurken sıkılacak duruma geliyordum.. bu gunlerde geçecek ve dönüp gülerek anlatacagiz :)