zeynepolurmu ilk regl olduğum günü hatırlıyorum, ağrıdan parkeleri tırmaklıyordum, berbat bir ruh hali içindeydim, ilk defa taktığım ped aşırı rahatsız hissettiriyordu, hiç hijyenik değil bunu hep nasıl takacağım diye söyleniyordum evde ve bu yeni durumdan aşırı mutsuzdum. Annem ve babam bedenimin yeni halini sevmem ve bunun çok normal olduğunu anlatmak için konuşmuşlardı hep, beni mutlu etmek için çırpınıyorlardı. Yani o ilk gününüzü düşünün lütfen… ailenizin yanınızda olup size moral vermesi ne kadar önemliydi değil mi? Ceyda hanımın paylaşmasındaki amacın bu olayı kızının nazarında normalleştirmeye çalışması olarak anladım yazdıklarından. O yüzden hiç rahatsız edici gelmedi.
Oğluma asla düğün yapmam, sünnet ettirdik yenidoğanken, zaten ona bile kafam karnakarışıktı hala da öyle. Zamanı geldiğinde düğün parasını eline veririm gitsin dünyada iki ülke görsün, kültür tanısın. Düğünlere bakışım çok net olumsuz hep.
Kızım olsaydı da ailem gibi davranır, onu iyi hissettirmek için herşeyi yapardım, bu artık gerek aile içi kutlama, gerek kendi arkadaş çevresinde bir parti, o an ne gerektirirse artık bilemiyorum, ne isterse ne gerekliyse onu yapardım.