merve9434 bunda günahlık bir durum yok. Herkes bir anda dünyanın rn mutlu annesi olacak diye birşey yok. Senin ve benim yaşadıklarımı başkalarının ağzımdan o kadar çok duydum ki. Hatta çoğu zaman beni böyle hissedeceğim, korkmamam konusunda uyardılar. Herkes aynı dönemlerden geçiyor. Kuzenim yanında istemiyordu çocuğu bir kaç akşam ayrı odalarda kaldı
mesela. Bu onu kötü bir anne yapmadı. Şu anda bebeği 2 yaşında ve gülerek anlatıyor o günleri bana geçicek diyor. Herşey geçicek çok mutlu olucaksın bebeğinle. Bir arkadaşım ben baba olmak için doğmuşum aslında diyordu. Bebeğiyle olan bağı tam olarak iletişim kırmaya başladıklarında başladı. Ablam ve diğer arkadaşlarım da seni tanıdığı, sana gülmeye başladığından çok daha iyi hissediceksin dediler bana. Ben ilk ameliyat izlerimi gördüğümde kendime ne yaptım böyle diye ağladım. Doğum günü bile içimden bir bebek çıkacağına inanamadım. Hamilelik konusunda filmlerde gösterildiği gibi romantik olamadım. Diyeceğim şu ki; yalnız değilsin, değiliz. Bence profesyonel yardım almayı da düşün. Hem kendin hem bebeğin için bu dönemi daha kolay atlatırsın. Atlatırız umarım.