Gokturksmom_ Biliyor musunuz bazen cevap o kadar basit ve yakında ki. 2007-2010 yılları arası hayatımın en zor dönemleriydi. Önce dedemi kaybettik, sonra dayımı kanserden, sonra anne yarımı teyzemi. Bu sıralarda kendim de sağlık sorunları yaşıyordum. Annem zaten bitik durumdaydı, babam annemi böyle gördüğünden çökmüştü, ablam ve kardeşim de öyle. Öyle sınayıcı bir dönemdeydim ki insan kabuğuna dönmüştüm. Sonra bir gece yarısı kalktım, duş aldım, balkona çıktım, secdeye çöküp bağıra bağıra ağladım ben çok yoruldum Allahım diye. Sonrasında devam ettim her gece saat 4′te kalktım secdeye, bazen kalkamadım yatağımın içinde konuştum, anlattım, ağladım, güldüm. En güzel dinleyici O. O dönemden sonra hiç yalnız hissetmedim. Kalbinizi açın, içinizi dökün yetiyor inanın. Başka aracıya ihtiyacınız yok…