Lohusa Depresyonu ile Mücadele

deilanur · 2025-10-13T21:57:49+00:00

Doğumdan sonraki 5. Gün falan başladı. Sürekli ağlıyorum herşeye. En ufak saçma şeylere bile. Bugün bir videoda kadın anne oldum benim ölmemem lazım diyordu...

ilgebrc

yuzirneym teşekkürler sağolun

Haticeakll

deilanur merhaba anlattığınız şeylerle aynı şeyi yaşıyorum şuan bebeğim 12 günlük adapte olamıyorum çok zorlanıyorum sıkıntı basıyor içimi alışamıyorum bebeğe bunun yüzünden de ekstr vicdan yapıp kendimi daha fazla üzüyorum akşam olsun istemiyorum daha çok sıkıntı basıyor içimi geçti mi sizinki rahatladınız mı güzel şeyler duymaya ihtiyacım var 😔

deilanur

Haticeakll sizi çok iyi anlıyorum. Herkes geçicek dediğinde pek inanamıyordum ama inanın geçiyor gün geçtikçe azalıyor. Tabiki zorluklar devam ediyor ama siz daha iyi olucaksınız günden güne. Kendinizi telkin edin rahatlamaya çalışın temiz hava alın gün geçtikçe çok daha iyi olucaksınız inşallah. Ben şuan ilk zamanki halimden çıktım 20. Günden sonra yavaş yavaş rahatlamaya başladım bazen hala akşamlardan hoşlanmıyorum ama hepsi geçiyor kaç akşam atlattık bu günleride atlatırız. Size tavsiyem bi dizi yada kitap gibi kafanızı dağıtacak şeyleri günde birkaç dk olsada bakın. Hem odağınız değişiyor hemde sorumluluklarınız dışında birşeyler yapmak daha rahat ve özgür hissettiriyor. Sormak istediğiniz birşey olursa mutlaka yazın birbirimize destek olalım 💐

Haticeakll

deilanur çok teşekkür ederim zorluklar sorumluluklar uzunca bir süre devam edicek bunun farkındayım zaten sadece bu kabullenme duygusu mutsuzluk ağlama hallerim bir an önce geçsin istiyorum 😌

deilanur

Haticeakll geçicek kendinize zaman tanıyın

deilanur

Arkadaşlar bu gönderimi yeni okuyanlar için güncelleme yapmak istedim
Bebeğim yaklaşık 2.5 aylık oldu. İnanın geriye dönüp bakınca bu zor günler hem nasıl bu kadar çabuk geçti de bebeğim büyüyor diyorum hemde sanki doğum yapalı çook uzun zaman olmuş gibi hissediyorum. Herşeyin ilacı gerçekten zaman. Kendimi artık daha mutlu enerjik hissediyorum. Evet yine yoruluyorum uykusuz kalıyorum kendime vakit ayıramıyorum evime yetişemiyorum ama yinede ilk zamanlara göre çok daha iyiyim. Azar azar rayına oturtmaya çalışıyorum. Bebeğiniz büyüdükçe gülüp tepki verdikçe aramızdaki bağ dahada kuvvetleniyor. Özellikle yeni doğum yapan ve lohusalık yaşayanlara tavsiyem mis gibi bebek kokusunu içinize çekin doya doya koklayın tadını çıkarın ve kendinize yüklenmeyin herşey geçicek🩷

26cek

Bebeğim 3.5 aylık kendimi aşırı yalnız ve çaresiz hissediyorum hiç geçmeyecek gibi 50 kilo hamile kaldım şu an kaçını geri verdim bilmiyorum kilo vericem diye emzirmek bile istemiyorum zaten başından beri doğru düzgün emmedi ama bu kadarını bile istemiyorum kendimi aşırı çirkin sevilmeyecek asla eskisi gibi olmayacak gibi hissediyorum. Yaşadıklarınız bana umut damlası verdi ilaç kullanmaya başladım bebeğime iyi bi anne olmak mutlu olmak istiyorum olur Mu dersiniz ?

selambennsid

26cek olur elbette neden olmasın. İnsan neyi konuşursa o çoğalıyor neyi gözünde büyütürse o şey daha da büyüyor. Mutluyum de mutlu ol geçecek de geçsin. Hastayım dersen daha çok hasta olursun kötüyüm dersen daha kötü hissedersin. Bunu kendim içinde uygulamaya başladım. Evet saçlarım dökülüyor cildime bakamıyorum halsiz hissediyorum vs ama kalmayacak hiçbiri. Sezeryan oldum dikiş yerinde iltihaplanma oldu bebeğim uzamış sarılık oldu gözünde enfeksiyon çıktı bunları yaşarken hep kalacaklar sanırdım anın vermiş olduğu korkuyla sıkıntıyla ama her şey geçiyor geçmeye devam edecek bebeklerimiz hep bu yaşta kalmayacak büyüyecekler. Yalnız ve çaresiz hissetmeyin değilsiniz evladınız var. Dua edin geçeceğine inanın ve hep güzel düşünün 🌸

tuba5555

26cek ne kullanıyorsunuz ilaç olarak ?

peramomms

deilanur lohusa depresyonunu o kadar yoğun yaşadım ki sürekli ağlıyordum bunalıyordum nefes alamıyordum hayatım bitti diyordum ve bu geçmeyecek diyordum 5 ay sürdü sonra inan nasıl geçti bilmiyorum o zamanlar ben böyle hayal etmiyordum ben bu çocuğa bakamam diyordım şimdi 18 aylık her gün iyi ki seni doğurmuşum diyorum hatta o günleri öyle özlüyorum ki düşününce gözlerim doluyor geçecek er yada geç sen anlamadan geçiyor

dalcakilci

Daha önce ben de buraya konu açmıştım. 11 ay oldu ve hala annem yanımda. Sürekli eskiyi özlüyorum eşimle geçirdiğimiz zamanları özlüyorum ve sürekli ağlıyorum. Sizin depresyonunuzun geçmesine çok sevindim. İnşallah benim de en kısa zamanda geçer. Dualarımda tüm depresyon yaşayan kızkardeşlerim var 💕

deilanur

dalcakilci inşallah🌸 hem size hem tüm anneler duarlarımda Allah hepimizin yardımcısı olsun süper anneleriz hepimiz💕

dalcakilci

deilanur Allah razı olsun 💕

mrymerl

coldekalmiskutupayisi Merhabalar bebeğim şuan tam 3 ay 20 günlük 2 aylıkken depresyona girdim ilk 40 gün vurmadıda sonra ki 40 gün ve şuan da olmak üzere çok vurdu bir gece ansızın tam bebeğimle kucaklaşırken eşim 12/8 di birden terastan atla hadi yapabilirsin tam zamanı gibi şeyler geçti içimden terledim buz gibi oldum dua ede ede sabahı yaptım sonra bu bende takıntı haline geldi düşünce olarak ve akabinde bebeğime olan sevgimi yitirdim resmen arkamda kocam mı kalcak evladım mı annem mi babam mı umrumda değil tam bi vaciadayım asla bunu yapmak istemiyorum herhangi bi problemim yok bi eli yağda bi eli balda bi hayatım var ama gel gelelim içime bir gecede gelen bu lanet şey 1.5 aydır geçmiyor balkona çıkıyorum korkuyorum ama bi güdü istek hadi yap hadi yap günlerim zehir zemberek ve bebeğimden soğuma bununla beraber geldi bu nedir nasıl kurtulunur dua ediyorum telkin dinliyorum ilaçlar uyutuyormuş almıyorum ama böyle ne kadar tutacağım kendimi bu bi düşünceden mi ibaret kafayı yemek üzereyim hatta bunun için bi postta açmıştım sağolsunlar yazmışlar biraz rahatlamıştım ama yine ağırlaştı durum

coldekalmiskutupayisi

mrymerl inanın ki sizinle aynı durumdaydım. Destek alacağınız yanınızda kalacak veya sizin kalabileceğiniz aile, akrabanız varsa gidip kalın veya onlar size gelip kalsın. Sakın destek almaktan çekinmeyin. Dua etmek La havle bol bol diyin diliniz alışsın boş dururken bile zikredecek kadar alışkanlık edinin kendinize bunu. Kur’an okuyun, dua edin. Ha bir de ben boş zamanlarimda tv-tablet vs eski dizileri izleme alışkanlığı edindim. Yemek yemekten tutun tuvalete gittiğimde, duş alırken bile telefon elimde veya sesi mutlaka hep açık olurdu. Kendimi öyle meşgul ediyordum. Kızım şu an 30 aylık oldu. Büyüdükçe bı tık işler düzene giriyor. Şimdi daha rahatım. Depresyon olayinin-seytanin vesvese vermeye başlayacağını hissettiğimde sürekli La havle çekip kendimi meşgul ediyorum. Şu an çok çok iyi durumdayım. Bı yerden sonrası nefis vs durumuna giriyor şeytan boş bulduğu anda yoklamak istior. Bazısında da bu durum imtihan oluyor işte baş etme yolu bulmak zorunda kalınıyor.

yuzirneym

mrymerl beni anlatmışsın aslında başta da biraz varmış ama anlamamışım bebeğim 2 aylıkken bi vurdu o depresyon
Bebeğimi babannesine bırakıp kaçmayı düşündüm
Asla uyuyamıyordum
İştah sıfır
Ben doktorda aldım soluğu bana çok ağır geldi
Hatta doktor keşke hastanede yatırsa bile dedim yani
İlaç kullanıyorum yan etkisi hiç olmadı
İlaç bana iyi geldi
Şuan bebeğim 6 buçuk aylık iyileşiyorum
Daha iyiyim kesinlikle ve bebeğime şuanda yalnız bakıyorum
Onu çok seviyorum, o hallerine bakıp dalıyorum
İnanın yağda balda olmanızla alakası yok
Depresyon hastalıktır, şımarıklık bunalmışlık değil
Size de bol bol dua edeceğim

Nihan9393

Merhabalar bende 20 günlük lohusayım 2. Oğluma doğum yaptım. Herşey çok güzeldi 10.gün Oğlum akciğer enfeksiyonundan yoğunbakıma yattı o sıra dikişlerim enfeksiyon kaptı bugunde olmakmüzere 2.ye dikişlerimi debridman yaptılar 3. Ye kesildi dikiş yerim artık çok moralim bozuldu.bu süreçte kendi annem yanımdaydı. Oğlum çıktı çok şükür iyi gayet busefer kayınvalidem geldi annem gitti üstüne gaz sancıları uykusuzluk başladı bende haliyle korkmaya başladım ve aynı seyleri ilk oğlumdada yaşadım bu sefer izin vermicem dedim ama yine aynı seyleri yaşıyorum çok korkuyorum o ağladıkça geriliyorum sabah nasıl olucak smdi diye düşünüyorum kendi annemin gitmeside beni çok üzdü o bana çok destekti. Düzelicek biliyorum ama bazen çok karamsarlığa kapılıyorum o an kaçıp gitmek istiyorum.

mrymerl

yuzirneym çok teşekkür ederim Allah razı olsun bin kere yani insan kendinden kendi yapacaklarından korkar mı ya diyorum tutamazsam kendimi bacaklarımı ayaklarımı kasıyorum bişey yapmamak için koltuğumda uzanamıyorum resmen korkudan o güdüden ben yemek yiyorum şükür ki uyuyorum da sıkıntı uyanıkken sizin de böyle miydi düşünceleriniz beynim bulanık sanki sisli gibi Bana ait değil gibi saçma sapan düşünce hepsi bi arada asla susmuyorlar akışta ve anda değilim o kadar yorucu ve yıpratıcı ki tamamen rabbime sığınıyorum sürekli şeyi düşünüyorum benim balkon kapılarım sürekli açık durur yazın sürekli yaz gelince kapıları nasıl açacağım ve açık nasıl duracağım evin içinde diye bak düşünceye bak

yuzirneym

mrymerl

mrymerl kesinlikle yaşadım, doktor da zaten bu düşüncelerin bana ait olmadığını söyledi
Hamileyken biri bana “bebeğinle bağ kuramicaksın” deseydi gülerdim yani
Obsesif cümleler geldiğinde salavat getiriyorum işe yarıyor çok şükür
Rabbim kimseye vermesin, çok ağır çok zor

Sareveben

mrymerl merhaba size özelden yazdım ama cevap vermediniz bende aynı sizin gibiyim balkona çıkmaya korkuyorum ya hep kötü şeyler geliyo aklıma ama tutuyorum kendimi çocuğum iki aylık . Lohusayken daha yoğundu ama sanki birazdaha azaldı tek durmak istemiyorum korkuyorum ama bişekilde bi bakıyorum akşam olmuş .

tyugsug

deilanur Hepsini bende yaşadım yalnız değilsin bi çok kişi yaşıyor bunu 4 aylık olduk anca düzeldi senin daha erken de düzelir inşallah eşinle gez hava al sürekli evde durma tek başıma evde kalınca daha çok bunalırdım ben de bebek ağladıkça ama geçiyor sabret bi süre yalnız kalma Kafan dağılsın

« Önceki Sayfa Sonraki Sayfa »