adamommyy perme perişandım sabah kalkıyordum ağlayarak akşam yatıyordum ağlayarak. Hem çocuğu bırakamıyordum hemde onsuz yapamıyordum. Sezeryan oldu çok fenaydı benim için. Koltuklarda uyuyordum 2 dk bişey yemeye bile fırsatım yoktu. Birde tektim yemek falan allahım çok kötüydü. Ama şuan kızım 23 aylık gece normal uyuyorum, arkadaşlarımla buluşuyorum, bakımlarımın çoğunu yapabiliyorum, bunun yanında çalışıyorum kafamı baya topladım, doğum kilolarımı verdim yani kusacası geçti gitti. Asla üzülmeyin duygularınızı gösterin yardım isteyin uyuyun. En önemliside geçecek ve siz kendinizi tekrar bulacaksınız bunu bilin ❤️