nkygsz ya annem hep kişisel ihtiyaçlarımı karşılama üzerine bi annelik yaptı. Duygusal ve içten bir paylaşımımız olmadı. Sosyal ve duygusal ihtiyaçlarımı karşılamadı. Babamla arkadaştık. O hep beni dinleyen kulak veren duygusal ve sosyal ihtiyaçlarımı karşıladı. Hala da aynı. Çocuğum oldu. Kendisi gelmez gitmez. Arar nasılsın demez ne yemek yaptın diye sorar. Evime gelir yorulmuşsundur yardım edeyim demez çocuğun uslu bu evi neden toplamadın der. Babam arar sora nasılsın diye. Evime gelir o yanıma gelir yardım edilecek bir şey var mı diye. Arada arar dışarı çıkalım mı gezelim mi sıkıldın mı der. Roller ters yani bizde.
Ben böyle bir anne olmamak için elimden geleni yapacağım inşallah. Benim de bir kızım var. Düşünemiyorum ona böyle bir annelik yapmayı çok büyük kötülük olarak algılıyorum hayal edince bunu. Kendimi bu şekilde hayal etmem bile karnıma ağrılar sokuyor.
O nedenle eşimi anneme maalesef ki tercih ederim. Keşke arada kalacağım bir durum olsaydı. Annemle arkaşdaş gibi olabilseydik. Bi sıkıntım olduğunda çekinmeden beni yargılamayacağını bilerek , dinleyeceğini bilerek arayabilseydim. Annem hiç bi zaman bana kulak vermedi. Dertlerimi dertten saymadı hep bi amann dedi ya küçüksün daha dedi ya cahilsin daha dedi ya boşver dedi vs vs yani hiç hatırlamıyoru. Evet haklısın , anlıyorum vs dediğini
Aman neyse baya yazarım da iç dökecek yer arıyomuşum ben de 😂😂