Ozooo 5 Ocak gecesi 39+4 de sancılarım başladı tecrübesizim ama gebe okulu ve doktorumun bilgilendirmesiyle ben sancımın aıklaşmasını bekledim dk saydık 2 saat sonra artık eşim gidelim gidelim deyince toplanıp çıktık çok heyecanlı ama korku dolu stresliydim nedense hep başıma ne gelecek diye düşündüm güzel geçti ama doğurana kadar hep stres içindeydim motive ediyorlardı ebe hemşiler o kadar iyiydi ki sürekli yanımdaydı masajlar yaptı,müzik açtı annemde sağolsun çok destek oldu
Sabah 9:56 kızım kucağıma geldi ve doğduğu an tüm korkum bitti gözleri boncuk boncuk bakıyordu🥹 aldılar bakımları yapıldı,silindi kıyafetlerini giydirdi,hemşire tam yanımda bende onları izledim dikiş atılırken ama sanırım stres bebeğimede yansıdı mekonyumlu doğmuş saatler sonra sarılıkta yükseldi ayrıldık malesef yoğun bakıma alındı emzirme saatlerinde gittim yanına günde 4 kez ayrı kalmak ta ayrı stres yaptı beni keşke dediğim tek konu bu kadar korkmasaydım da akışa bıraksaydım çünkü kızım sağolsun çok gayretliydi doğumda zaten doktorlar da çok iyi bi doğumdu diye tebrik ettiler ama bana kalırsa ne yaptım stresten bilmiyorum bile her şeye rağmen unutulmaz anlardı benim için