Ailemden uzakta tek başıma bebek büyütüyorum. Ekran konusunda hiçbir zaman sert davranmadım. Alırı kısıtlamalar da koymadım. Çok hareketli bir bebeğim vardı 9 aylık yürüdü. Bir şeylere yetişmek için ve mental sağlığım içim ekran verdim. Bebeğim 1.5 yaşında konuşmaya başladı. 20 aylık olduğunda kardeşi oldu. Konuşması daha da güzelleşti. Ekran izlemeyw devam etti. Doğduğundan beri kitap okudum, etkinlikler yaptık. 1 buçuk yaşında 29 harfi biliyordu. Türkçe ingiliZce sayabiliyordu. 16 aylıkken şekilleri renkleri öğrenmişti. Ekranı dediğim gibi kısıtlama koymadan gün içinde 2 saat kadar izlemiştir. Bizde olumsuz pek bi yanı olmadı. Tv evde açık oluyor izlemiyor bile. Oyuncaklarıyla oynuyor, tırmanıyor.i, koşuyor. Yemeğini hep kendi yedi. Zaman zaman gelip anne telefon izleyebilir miyim diye rica ediyor veriyorum. Zaman zaman hırçınlıkları oluyor ama onu da 2 yaş sendromuna da bağlıyorum. Bununda unutmamalı. Aşırı sosyal bir çocuğum var. Türkçeyi mükemmele yakın kullanıyor. 28 aylık olmasına rağmen insanlarla merhabalaşığ halini hatırını sorar. Görevlilere kolay gelsin der. Yemek yiyene afiyet olsun der. Bunları ekrandan korurlen aşırıya kaçıp daha sonraki dönemlerde bağımlılık yaratmayın diye söylüyorum. Kendim de edebiyat öğretmeniyim. Şimdi 8 aylık kızım var ve onu da aynı şekilde büyüteceğim