Laydaren
Kayınvalidem kendisine emanet olarak gördüğü için fazlasıyla endişelenip, eşimlede araları iyi olmadığı için ekstra endişelendi bence, kendisini suçlamıştı ama sakinleştirdim. Bakıcıda aslında kreşlerde öğretmenlik tecrübesi olan birisi ama ilk kez bireysel çalışıyor, bakıcılık yapıyor. Muhtemelen o yüzden bu derece panik yaptı. Alfa, köpeğimiz, geldiğimde oğlumun önünde kalkan gibi duruyordu sanki. Ben yaklaşmak istediğimde çekildi. Sonrasında kayınvalidemin veya bakıcının yaklaşmasınada sorun çıkarmadı ama ben gelene kadar yaklaştırmamış. Hatta kayınvalidem kendisinden korkuttu bizi dedi. Oğlumun bir şeyi yok iyi çok şükür ama galiba ben değilim. Hiç iyi hissetmiyorum. Yani işin ilk gününden, seminer olduğu için kısa bir zaman dilimiydi birde, bu yaşanınca üstelik bu zamana kadar hiç yaşanmayınca kendimide suçladım. Gerçekten mesleğim, memuriyetim bilmem ne kenarda dursun bas istifayı Simge dedi aklımda kalbimde…