aysenurdik şöyle Bi cevapları okudum. Yeterli bir sebep değilmiş zor Bi bebek olması, tek başınıza bakmanız. Yeterli olan sebep nedir mesela sormak istiyorum arkadaşlara. Ne olsa TV izletmek normal karşılanacak? Biz şöyle yaptık, böyle yaptık denmiş. Tebrikler. Saygı duyuyoruz. Ama her bebeğin bir olmadığı gibi her yetişkin de bir değil. Kolik bir bebeğe aylarca, of demeden, sabırla bakan anne var diye, 1 gece aralıksız ağlayan bebeğime of demeye hakkım olmuyor mu? Benim sabrım, enerjim tüm anneler ile aynı seviyede mi olmalı? En basitinden, doğum yaptım, akşamına tek başıma yürüdüm ve burda 3 gün kalkamayanlar var. “ben de doğum yaptım, abartma” desem haklı mıyım? Karşıdakinin bebeğini bilmeden, kendi psikolojisini, tahammül seviyesini bilmeden nasıl yorum yapabiliriz? Yaparsak hakkaniyetli mi olur? Velhasıl, ben izletiyorum bacım. Ben de sosyal medyada görünce geriliyorum, bebeğim sallanınca ya da otizm belirtilerinden herhangi birini yapınca psikopata bağlıyorum. Bu çok normal. Geçen bir pedagoga sordum. Bana dedi ki “evet ekran otizm de önemli bir rol oynuyor. Ancak her ekran izleyen çocuk otizm olur, ya da ekransız büyüyen hiç bir çocuk otizm olamaz diyemeyiz.” Sonuç olarak, bebeğin otizmli ise eğer sen ekran izletsen de, izlemesen de otizmli. Değilse izletirsen belki gelişim geriliği, odaklanma sorunları yapar ama otizm yapmaz. Her şeyin fazlası zarar. Sanmıyorum ki bir anne sabah 8, akşam 8 TV karşısında oturtsun çocuğunu. Ben çocuğuma daha verimli, sabırlı olabilmek için kendime zaman ayırmak zorundayım. Siz tüm gününüzü adaya biliyor olabilirsiniz, tebrik ederim, gıpta ederim. Ama ben yapamadığım için linçleyemezsiniz. Çünkü bu benim, çocukta benim çocuğum.