fatma_erva hamile kaldığım ilk günden beri zihnimi, bedenimi hep normal doğuma hazırladım. Çok istedim sanırım. Doktorum son gün kontrolümde sezeryan olacaksin, bebeğin başı sol kaburganda, doğum kanalına girmemiş, suni sancı seni mahdever, bebek strese girer, kalp atışları düşer dedi. 3 gün suni sancı almanın anlami yok dedi. Ne sancım vardı ne de acilmam zaten bebegim karnimda yan duruyordu. O gün çok üzülmüştüm. Allah var hiç istemiyordum sezeryan ki hakliymisimda istememekte. Ameliyathane de iki kez belimden iğne ile girdiler. İğrenç bir histi. Doğum esnasinda yapılan herşeyi hissettim. Tum baskıları. Korkunç bir histi. Eşim sozde doğuma girecekti. Personel forma vermemiş uzun bir süre personeli beklemiş. Forma getirmiş neyse ama kirli ve kokuyor🤦 Doktor karnımi açmış, bebeği çıkarması lazım. Baba ortada yok. Kadın habire bebeği cikaricam nerde bu baba gelsin hemen diyip duruyor ama eşim forma olmadığı için gelemiyor. Meğer personel eksikliğinden kaynaklı forma yokmuş. Bir şekil bulup verdiler ve ben karnım kesilmiş 5 dakika boyunca kocamin gelmesini bekledim. Zaten kocamın içeri girmesi ile çıkması bir oldu. Bebeği karnimdan cikardi doktor. Şöyle bir gosterdi. Fotoğrafçının vardi. Hastanenin anlaşmalı fotoğrafçısı. Saçma sapan fotolar çekmiş. Ağzımız yüzümüz yamuk. İşin 2 berbat kismindan bahsedeyim. Doktor bebeğimi gosterirken makas bebeğimin göbek kordonundaydi ve bebeğimi gosterirken bana o makas yüzüme düştü ve farkedip yüzümü yan cevirmeseydim o makas abartmıyorum gözlerimden birine dikine direk girecekti. Bebeğim 40.haftasinda doğmasına rağmen çıktığında mosmordu. Oksijen takviyesi alması gerekiyor dediler ve apar topar götürdüler. Asla yanıma vermediler. Ne öpüp koklayabildim, ne de adam akıllı bir fotomuz var😓 üstüne neler olduğu ile ilgili hicbisey soylemiyorlar bana. Nabzım 160 oldu. Sakinleştirici yaptılar asla fayda etmedi. Eşimi apar topar çıkardılar. Bayiltin beni diyorum asla dinlemiyorlar. Sadece doktorum arada bu kadar hissedersin normal bu az dayanikli ol diyor🤦 Neyse bitti ameliyat. Odama çıkardılar. Ameliyathane kapısının onunda bir kisi bile yok. Kimse beni merak edip beklememis. Gözüm bir tanidik aradı ama herkes bebeğime gitmiş. Oysaki planlı bir ameliyatti benimki ve 7 kişi gelmişti odama ama ameliyathane kapısının onunde kimse yoktu. Odaya girince hepsi gülüyor eğleniyor yiyor içiyor. O kadar sinirlendim ve zoruma gitti ki. Esim ortada yok. Bebeğimin yanindaymis. Oksijen verdikleri için. 2 saat getirmediler bebeğimi. Çok korktum bişey oldu diye ama şükür geldi sonra. Emzirmeyi denedim hemen sütum şükür vardı ama emziremiyordum. Bebeğim emdikçe sanki karnıma satır sokuyorlar gibi hissettim. Çok canım yandi ki zaten dikişlerim inanılmaz yaniyordu. Aşırı canımi yakıyordu. Uzun bir süre emziremedim. Başımda sürekli emzir diye soylenen kaynanamin delirtmesi. Gelene gidene bağırdım. Hemşirelere bile ki delirdim cunku. Saatler sonra yürüme muhabbeti geldi. Kalkamiyorum bir türlü. Karnım bağırsaklarım dökülüyor sanki. Bir şekil kalktım ama yuruyemiyorum. Adım atamıyorum. Başım dönüyor, böcekler goruyorum gözlerimin önünde ve bu his hiç geçmedi. Meğer çok kan kaybetmişim. Kan takıldı ve öyle toparladim. Biraz daha kana cana geldim. Ailem dahil o halime herkes üzüldü. Berbat durumdaydım ve gözüm bebeğimi asla görmüyordu. Üstüne sık sık yürü dedi doktorum ama eşim hiç yardimci olmadı. Yoruldum dedi gitti uyudu. Kaynanam duş aldı giydi pijamalarini uyudu. Tek başına o koridorlarda yürüdüm. Ağlayarak acı cekerek yalnız başıma. 2 yıl oldu mesela. Arada eşime sorarım neden beni yalnız biraktin diye. Aklım gitti o an dusunemedim dedi. Sonradan düşününce sana çok haksızlık ettiğimi idrak ettim diyor tabi su saatten sonra ne anlamı varsa🥹 yani demem o ki acı ağrı sanci sizi çekmiş olabilirsin ki bu doğum yapmanin kuralı kanunu ama hiç degilse normal dogurdunuz ve tüm acilariniz o anda kaldı. Bebeğinize bakabildiniz mesela. En basiti eğilip altını değiştiniz, banyosunu yaptırdınız belki. Benim karnimdan destek alıp yataktan kalkmam bebegime yetebilmem 20 günümü aldı. Yapamiyordum aşırı açıyordu dikişlerim. Kabızlık yaşadım uzun süre. Rahatlatmadan hastaneden taburcu ettiler beni. Lavman yapılması gerekiyormuş mesela bana yapmadılar. Kabızlık yüzünden hastanelik oldum. Çok fenaydı cok. Yetmedi sütum azaldi. Malum kaynanam başımda deli ediyor beni. O 1 hafta nasıl geçti delirmeden resmen şükrediyorum. Yani kisacasi beterin beteri var. Allah sağlık versin. Herşey oluyor bir şekilde.