mihni bebeğime hamileyken 35 haftalıkken sancım vardı bebeğim strese girmişti nabzı 220-250 arasıydı, 3 cm açılmam vardı doğumu bir şekilde durdurdu doktorum hastanede yattım taburcu olunca da evde tuvalet ihtiyacı haricinde kalkmadım. 1 haftanın sonunda yine sıkıntım oldu komtrole gittim nst çekildi bebek hareketsizdi. Şekerli şeyler yedim içtim yine çekildi ve bebekte yine hareket yok. Doktorum hemen doğumhaneye yönlendirdi, açıklık 5 cm olmuş neredeyse doğum başlayacaktı. Serum takıldı bebek hareketlendi suni sancıyla doğumumu yaptırdı. Eğer hareketlenmese hemen sezeryana alacaktı. Bebeğim doğdu mosmordu oksijensiz kalmıştı ve mekonyum aspire etmişti. Hemen yoğun bakıma alındı kucağıma bile alamadan sadece bir kere o mor renkte yüzünü gördüm o kadar. O doğumhaneden kucağım boş çıktım eve bebeğimin puseti boş geldi. Ağlayamadım biliyor musun. Ağlayamazdım, beni evde bekleyen bir evladım daha vardı çünkü. Güçlü olmalıydım. Hemen toparladım kendimi bir şeyler yedim bolca suyumu içtim. Sonra yoğun bakımdan bebeğimi görmek için doğumumu yaptıran ebe hemşirelerle görüştü ve bebeğimi gördüm o minicik bedeni normal rengine dönmüştü oksijen desteği alınca. Onu sadece 1 kere görmeme rağmen hemen tanıdım biliyor musun. Bebeğimi gördüm iyi olduğunu öğrendim ya hemen odama gidip bebeğime süt sağmaya başladım. Çünkü o ilk süte ihtiyacı vardı. 3 gün kaldı orda ve oda havasında oksijen seviyesi düşmeyince taburcu ettiler. Sanki bayram gibi giyinip gittim hastaneye bebeğimi almaya. Orda da emziremedim ememedi çok küçüktü. Sabırla denedim, enjektörle besledim, biberonla besledim. Şimdi emmiyor reddediyor ama biliyorum o memeye bir kere geldi ya memeye geri dönecek eminim. Moralimi bozmuyorum ve sabretmeye çalışıyorum.