sezenselen Aynı şeyleri yaşadım yalnız değilsiniz sanki 6 ay lohusaydım. Ben sezaryen olmadan bir hafta önce evi temizledim, iki gün kala buzdolabına ve buzluğa yemek hazırladım. Doğumdan sonra eve geldim ve eşimin doğum için aldığı 3 gün izinden sonra hep yalnızdım. Eşimin işten gelmesini dört gözle bekliyordum. Bu süreçte aşırı terleme, doğum ağrıları, meme acıları, boynum tutuldu kitlendi, ayağım incindi dedim nasıl yapacağım diye çok ağladım. Ama o kadar güçlüyüz ki kadınlar olarak bebeğimden güç aldım ve toparlandım. Oğlum şuan 3 yaşında doğduğu fotoğraflara bakıyorum diyorum ki başarıyorum yapabiliyorum kendimle ve bebeğimle gurur duyuyorum. Hissettiğiniz şey kalıcı değil terlemelerinizde geçecek, endişeleriniz de azalacak. Hele bebeğiniz büyümeye başladığında göreceksiniz daha da kolaylaşıyor ben öyle düşünüyorum. Çünkü karnı ağrıdığında, üzüldüğünde, uykusu geldiğinde dile getiriyor. Gün içinde size arkadaş gibi oluyor, dışarı çıkmak daha kolaylaşıyor. Sürekli evin içinde olmakta insanı bu düşüncelere sokuyor. Sabredin ve hep böyle devam etmeyeceğini kendinize söyleyin lütfen ❤️