aysdmrhn Cinsiyet kalıplarına karşıyım. Söylemek istediğiniz şeyin kadın işi, erkek işi diye ayrıştırılmadan söylediğinizi düşünerek baz alıyorum ve fikrinize yinede katılmıyorum. Bir kadın olarak kadın gibi hissederek karşı cinse ilgi duyarak yaşayan bir insanım. Yetişme tarzımda erkek kardeşim ütü de yapar, ben futbol maçı yapar, temizliği birlikte yapar gibi büyüdüm. Evlendiğim ailede erkeklerin yemeklerini bile ısıtmadığı her şeyin hazır önüne geldiği kadının tüm sorumluluğu alıp erkeğin sadece çalışıp evde yattığı bir yaşam tarzı gördüm. Ben 26 yaşındayım. 8 senedir çalışıyorum. Evliliğimde aile bütçesine eşim kadar katkım varsa eşim de ailesine yuvasına benim yaptıklarımı yapmak zorunda. Süpürge açabilir, ben hasta yatarken en azından kendi gömleğini ütüleyebilir bunlar benim sorumluluğum değil. Çocuğuyla ilgilenebilir, benimle beraber uykusuz kalabilir, akşam yemeğini o hazırlayabilir çünkü ben kadına dayatılan sorumluluklara çok karşı bir insanım. Eğer cinsiyet değiştiren, cinsel tercihi hemcinsi olan insanlardan bahsediyorsak bununda tamamen hormonlarla alakalı olduğunun bilincindeyim. Hiç bebeklerle oynamayan erkek gibi yetiştirilen aile dostumuzun oğlunun kendi cinsinden hoşlanması aslında çocukken benim gözlemleyip ailesinin farkında bile olmayışı tamamen bu zihniyetten kaynaklanan bir durum. Hiç top oynamadı, bebeklerle de oynamadı, erkek gibi ata erkil bir şekilde kız evlatlarından üstün tutularak büyütüldü. Ama sonuç soyu devam ettiremeyecek bir erkek oldu. Ben cinsiyetsiz yetiştirilmeye de anlayış gösteririm, ben evladımın kendi cinsel yönelimini, dini inancını da anlayışla karşılayabilirim. Ben kötü kalpliliği, kötü insan olmayı, insanlara zarar vermeyi, şiddeti savunmam. Düzgün bir insan yetiştirmek tek çabam, diğer seçenekleri çok da önemsemiyorum.