2prensannesi03 yani şu forumda herkesin düşüncesine saygım olmuştur. Şuan burda 2nciyi istemeyip neden istemediğine dair destanlar döşeyenlere de. Şuan ben de 14 aylık bi kız annesiyim. Ama arkadaşlar yani anlamıyorum şu mantıgınızı, dünyaya yeni can, hayata sıfırdan başlayan yeni bir insan getiriyosunuz ve getirdiğinizde her şeyin dört dörtlük olmasını mı bekliyosunuz. Ya bebek bu dili yok, tabiki ağlıycak tabiki bazen uyumak istemeyecek tabiki diş çıkarırken huysuz olacak (yetişkin bile ağrısına dayanamazken) , tabiki hasta oldugunda zor olacak. Olacak zor olacak tabiki, siz bu ilk çocugu yaparken tüm her şeyi göze alarak yapmadınız mı?? ASLA ama ASLA kimsenin anneliğine tek kelime edecek insan değilim haddim değil ama annelik zaten kolay bir şey değil ki seveyim bırakayıp şu köşede dursun öylece biblo gibi büyüsün değil ki bu. Yani bi çiçek bile yeri geliyor suladığın zaman bile yapraklarını sarartıyo döküyor, tekrar canlandırıyosun yerini beğenmiyor yine sararıp dökülüyo. Yani bi çiçeğe bakmak bile kolay değilken siz bu tek çocuklarınızı yaparken nasıl bi hayal kurdunuz da yaptınız sonrasında ne yaşadınızda bu ikinci çocuga böyle düşman oldunuz hayret ediyorum gerçekten (ekonomik açıdan hariiiç bu yazdıklarım). İlki büyüsün gezeyim yiyeyim içeyimin derdinde olanlara da mantığım el bile vermiyor şuan onlar apayrı dünya. Yazık