AcemiAnne12345 Söylediklerinin hepsi bizde vardı. 14 aylıkken farkettik, otizm başlangıcı diyemem çok küçük dedi doktor, uyaran eksikliği tanısıyla özel eğitime başladık. 2 gün dünya başıma yıkıldı ne yedim ne içtim ne uyudum. Çocuğuma acıyarak bakıyordum, en büyük pişmanlığım o iki gün çocuğuma o gözle bakmaktı.. Sonra toparlandım ona iyi gelecek tek kişi bendim hemen en iyi özel eğitim merkezlerini, eğitimcileri ve onlarca doktor araştırdım hepsine tek tek götürdüm. Tonlarca para demek bu farkındayım ama o an o para olmasa elimdeki her şeyi satıp yine aynı şeyi yapardım. Her doktorun her eğitimcinin her kurumun söylediği her kelimeyi beynime kazıdım resmen. 3 ay kendimi kapattım dünyaya, sadece ben ve oğlum vardık. Oradan oraya koşturduk. Ne yemek yaptım ne temizlik yaptım ne arkadaş tanıdım ne aile. Sadece biz vardık. Eğitimler, oyun grupları doktor randevuları, parklar, eğlence alanları, sesli gürültülü ortamlat her yere gittik her kapıyı çaldık. Eve geldik bir saniye boş bırakmadım. Zeka geliştirici ve odaklanmayı sağlayıcı ne kadar oyuncak varsa topladım eve ve saatlerce oynattım, evet oynamak istemedi ağladı kalktı gitti ama asla pes etmedim o oyunları hep eğlenceli hale getirdim ve bunu yapmamda gittiğim doktorlar özel eğitimler ve görüştüğüm eğitimcilerin yardımı oldu. Parktaki salıncakta sallanmak istemezdi korkuyor orda dedim eve park kurdum saatlerce salladım saatlerce ikna etmeye çalıştım. Bu süreçte de gözümden tek damla yaş akıtmadım, sen güçlü kaldıkça ona faydan olacak unutma. Otizmli çocukların eğitim aldığı bir kuruma çocuğunu götürmek şu yaşıma kadar yaşadığım en zor şeydi. Allah o çocukların ve ailelerinin de yardımcısı olsun🙏🏻Bu kadar ilgi, emek ve gücün karşılığında sonuç, bugün yaşıtlarından hiçbir farkı olmayan bir çocuk🙏🏻 sen güçlüysen çocuğun da güçlü. Şimdi kendine ve çocuğuna acımayı bırakıp kalk ve ona ne iyi gelir diye araştırmaya başla. Asla tek doktorla kalma. Sormak istediğin bir şey olursa da bana yazabilirsin