marisback ah ne kadar da kendimi bulduğum noktalar var. En çok zorlandığım ve bebeğimle geçirdiğim ilk 3-4 ayı ziyan ettiğim konu emzirmek. Sütüm azdı, bebeğim sarılık oldu mama başladık anında meme reddi de başladı. Meme reddi olunca hemen emzirme danışmanı ile çalıştım. Eds ve şırıngayı kesinlikle kabul etmeyen benim huysuz oğlum. Emzirmeye çalışmaktan yarılmış meme uçlarım ve takviyelerden dolayı artan sütle tekrarlayan mastit. Sürekli hastane yolları. Allahım öyle zor günlerdi ki. Ve evet 3 aylıkken sünnet oldu emzir rahatlasın dediler. Bebek emerken daha çok sinirlendiğini bilmiyorlardı. Her neyse 4.5 aylıkken adet oldum ve tamamen sütüm de gitti. Galerimde bir fotom yok ya gülerken bir tane yok. Hep hüzün dolu. Kötü anımsayacağım fotolar. Gülememişim bile. Yastaymışım ilk 4 ay sanki. Her gelen giden emiyor dimi aman emzir demeleri. Kimsenin derdini anlamaması. Olsun emzir emzir gelir sütün demeleri. Ağladığında aman canım her bebek emiyor mu diye kıvırmaları. Çok zor zamanlar geçirdim. Hatta bir kere sinir krizi geçirdim. Meme reddi yaşadığımda. Geçti gitti ama en güzel zamanları gözyaşıyla geçirdiğim için çok pişmanım. Mama ile büyüttüm oğlumu, erken yürüdü ve erken konuştu. Ama ve lakin gelin çevreme sorun hala kinaye ile emzirmeden laf sokarlar. Bebeği büyüten, mutlu eden, yetiştiren annenin memesi değil annenin kendisi. Nasip olmuyorsa süt ile değil mama ile de çok şükür büyüyorlar. Hala içimde uhte hala gözyaşı belki ama, hiçbir anne bu yüzden kendini harap etmesin isterim. Önemli olan sağlık önemli olan anne-bebek mutluluğu. 🌸