Yigittsmom Canım kemoterapi bir kaç doz. Sonra radyoterapi. Bir gün iyiyse diğer gün kötü oluyordu babam. Şimdiki aklım olsaydı doktorun 9 ay ömür biçtiği insana asla kemoterapi aldırmazdım. 1,5 sene yaşadı söylediğim gibi. Ama bu ilaçlar kötüleri yok ederken iyileride yok ediyor. Bağışıklıkları çok düşüyor. İlk kemoterapide babam çok acı çekti. Rabbim bana deseki şu an canını alıcam hemen tamam derim demişti hiç unutmuyorum. Diğer kemolar daha hafif geçti vücut alıştı. Sürekli mide bulantısı olduğı için yemek yemeside çok azaldı. Kemo aldıkça damarları inceldi damar bulunamaz hale geldi. Sürekli masaj yapılsın istiyordu. Kemikleri çok ağrıyordu. Sürekli ovuyorduk vücudunu. Son zamanlara yakın yani rafyoterapi sonra ağrılar dayanılmaz oldu. Hastanede belden bir operasyon yapıldı ağrıları azalsın diye. Operasyından 1 hafta sonra belden aşağısı artık hissedilmez hale geldi. Yarı felç ve yatalak oldu. Annem 40 gün baktı babama yatalak olarak. Yemek yiyemez hale gelince mama verdiler. Mama ile beslendi uzun süre. Bir gün kasık üstünde kocaman bir şey oluştu. Hissedemediği için idrar torbası şişmiş. Devlet hastanesi hariç hiç bir özel hastane müdahele etmiyor bu durumda kanser olduğu için. Sonra sonda takıldı. Sonda ile yaşamaya başladı. Algoloji merkezine girdik. 24 saate yayılan ilaçlar verdiler. 3 saatte bir geceleride dahil olmak üzere sürekli ilaç kullandı halisülasyonlar görüyordu ilaçların yan etkileriydi bunlar ve hep uyumaya başladı. Ağrıları yoktu artık ama kendide yoktu. Tavana bakıp birilerini görür konuşurdu gülerdi. Baba napıyosun diye sorunca sen anlamazsın derdi. En son annem ilacı için gece kaldırmaya çalışmış. 40 dakka uyandıramamış sonra uyanmış ilacını vermiş annem. O gün uyanınca gözleri asla bir daha kapanmadı. 2 gün boyunca gözleri açık yaşadı hep tavana baktı. Asla konuşamadı. Eli hiç durmadan kalbine gidiyordu sürekli selavat çekiyordu. En son gün ben annemde kaldım. Sabah uyanınca baktımki göğüs kısmı şişip şişip iniyor burnunun içi komple örümceklenmişti. Sekaret getiriyormuş meğersem can oraya dayanmış. Ben anlamadım. Baba bekle beni dedim. Attım kendimi sokağa doktor aradım. Kimse gelmedi eve. Eve döndüm odasına baktım. Babamm dedim. Ben gelince canını teslim etti. Ama son dakkaya kadar bilinci hep açıktı. Rabbim ağzını kilitledi ama şehadet getirtmiş annem. Beni duyuyorsan gözlerini kırp getirdinmi dwmiş. Gözlerini kırmıyormuş. Ellerinden şarıl şarıl terler akıyormuş. Canım bunları yazmak tekrar yaşamama sebep oldu. Ama senide çok iyi anlıyorum. Bunlar bizim yaşadıklarımız. Sizler yaşayacaksnız demek anlamına gelmiyor. Belkide Rabbim şifa verecek. Babam hiç şikayet etmedi. Hep bu hastalık benim misafirim dedi. Umarım ki öbür dünyasını kurtarmıştır günahları dökülmüştür bu hastalıkla. Evlat olarak ona yapabildiğim şeyler sadaka dua kuran. Babam için hatiç indiriyorum kendim sürekli okuyarak. Bunlara ihtiyacı var. Bir gün kavuşucaz. Bu özlem bitecek. O güne kadar ne kadar yaşarsam ona ne kadar faydam olursa o kadar iyi. Rabbim hepimize ölümünde yaşamında hayırlısını nasip etsin.