Kızım hep benimle tuvalete giriyordu, anlatıyordum, sifona o basıyordu ve çok hevesliydi. Aylarca çiş-kaka üzerine konuştuk, kakalarımız kaka havuzuna gidiyor dedik, kitaplara baktık, bazen kakasını klozete atıp el salladık. Sonra Klozetin yanına ona lazımlık koyduk, bu arada aylardır basket potası istiyordu. Ben de ona “çişini kakanı tuvalete yapmayı öğrenecek kadar büyüdüğünde evimize pota alcaz” dedim. 2 yaşına günler kala pembe kilot diye tutturdu, pembe kilot aldık. Sonra bez istemiyorum dedi, gitti kakasını lazımlığa yaptı. Çişlerde söylüyor, lazımlığa yapamadan altına yapıyordu. Güleryüzle sabırla anlatıyordum, ilk 2 gün böyle geçti, geceleri çaktırmadan bez bağladım derken 3. Gün kayınvalidem basket potası alıp gelmiş. O günden beri ne çişini-kakasını söylüyor, ne lazımlığa oturuyor… Beni ciddiye bile almıyor. Eşim ve ailem benim abarttığımı söylüyorlar, siz ne dersiniz? Saç baş yolmalık bir durum değil mi?