birkizannesi-35 evlat acısından çok korkuyorum. Nefes alamıyorum göğsüm sıkışıyor düşündükçe. Düşünme, çekme diyorum ama aklıma gelip duruyor yapamıyorum. Benim empati yetim çok yüksek galiba o yüzden oluyor diye düşünüyorum. Bu bende yaklaşık 4 yıldır var. Eşimin yeğeni öldükten sonra başladı. Öyle durup dururken öldü. Üşüttü sandılar kustuğu için gitmişler acile ama lösemiymiş bilememişler bir anda sabahına ölmüş 😔 sürekli çocukların nefesini kontrol ederim, azıcık hasta olsalar iki ayrı doktora götürürüm. Doktorumuz da farkında sağolsun özel telefonunu verdi gece gündüz kaç olursa ara korkma dedi hep de sakinleştirir beni 🙏🏻