Minnossareannesi bizimki bezliydi başladığında. sınıftaki bütün çocuklarla aynı gün başladılar. ilk bir hafta ikişer saat gitti oryantasyon. sonrasında tam gün. sabah 9 da bırakıp akşam 6 da alıyorum. ilk bir aylık süreçte sabah kapıda ağladı ama içeri girince susuyordu. akşamları da ilk çocuk alınmaya başlayınca beni burda bıraktılar almaya gelmediler hissine kapılıp yine ağlıyormuş. öğretmeni alışana kadar 5 gibi alın demişti elimden geldiğince erken aldım. 1 aylık süreç geçince alıştı kapıda ağlamadı ama evde erken kalkıp okula gitmek zor geldiği için evden çıkana kadar huysuzluğu bize yaptı. hala bazen uykusunu alamayınca huysuzluk yapıyor. ama şimdi çok mutlu bu sene de aynı öğretmeni aynı arkadaşlarıyla devam bu sene eylülde yeni gelen çocuklar da oldu. onları da görüyorum artık ağlamıyorlar. bizim artımız kızım okula başladığında 3 yaş gibi aktif konuşuyordu. hatta öğretmenimiz sizin kızınızın seviyesindekiler bezi bırakmış diyordu konuştuğu için. bir de ben kızım 5 aylıkken işe dönmüştüm 2 yaşa kadar sabah anneme bırakıp akşam annemin evinden aldık. o da belki uyum sürecini etkilemiştir. çünkü bildiği tek şey anne baba çalışır çocuk da evde durmaz ananeye gider. onun yerini artık okul aldı. ben kararlı durup annecim saatin dolunca gelicem tamammı diyip öpüp teslim ettim. akşam alırken de bak kızım saat geldi ben de seni almaya geldim dedim. çok ağlayınca işe gitmek zorundayım o yüzden senin de okula gitmen gerekiyor. diye söyledim. umarım faydalı olur bizim tecrübelerimiz size.