ikiartibirfilm ben şöyle baktım karar verme sürecinde, kar-zarar olarak değerlendirdim, annem baktığında ekonomik olarak rahattım, güzel bakıyordu oyun oynuyordu oğlumla, güvendiğim bir eldeydi, ama herhangi bir aksilik çıktığında gitmesi gerekti ve gitti resmen ortada kaldık, bi de anneanne her dediğini yapıyor, otorite olarak senin otoriteni de sarsıyor bazı konularda eski kafalılar, babaanne de şöyle oldu; ortam kreş gibi kalabalıktı yaşıtı iki Kuzeni vardı, güzel bakıyordu ama annem gibi oyun oynamıyordu ve anneme göre daha az güvendeydi (örneğin, merdivenlere tek tırmanmış farketmemişler gibi) , tv açtığını yakaladım mesela, bi de 3 aile aynı evdeydik, erken çıkıp geç geliyorduk, çocukla ilgilenmemiz zor oluyordu, yoruluyorduk, bakıcı ben hiç istemedim çünkü pedogojik eğitimi olanların maaşı zaten benim maaşım kadar çalışmamın anlamı kalmıyordu, kreşte dediğim gibi hasta olacaktı bunu biliyordum, ayrılık kaygısı da beklediğim bişeydi ama beklediğim gibi olmadı allahtan ama güzel bakıyorlar o insanların bütün işi o çocuklar, gezdirerek uyuttuğumuz bebek gidip yatağına yatıp kendi uyuyor şimdi, kuralların farkında, enerjisini atıyor, bol bol yaşıtlarıyla oynuyor daha ne isteyebilirim ki