Oguzhanberraselina bebegim 5 ay 20 gunluk. Ilk 2 ay cok zordu. Ben Seul’de yasiyorum ve bakacak kimden yoktu. Kayinvalidem calisiyorum ben cocuk bakamam dedi . Ayrica bebegim 10 gunlukken rahim enfeksiyonu gecirdim. Ve 1 hafta hastanede bebegimden ayri kaldim. Bunun uzuntusunu tarif edemem. Bende emziren anneyim. Kizim her saat basi emmek istiyor. Gece de gunduzde ayni. Uyumam mumkun degildi. Sinirden esime saldiriyordum. Cok isteyerek bebek yapmamiz a ragmen hala eski gunlerimi ozluyorum. Kendimi bakici gibi goruyorum. Annelik misyonu tam yuklenmedi bana diyordum ki hala oyle. Sanirim depresyonum devam ediyor. Yemek yapamadim, evi temizleyemedim. Uyuyamadim… bagisikligim oldukca dustu. Lakin dun bebegim corona pozitif oldu. Bugun de ben.. onu oyle aglarken gorunce yuksek atesler icerisinde, ben de cok agladim… rabbimin gucune gidecek diyorum. Eli ayagi saglam pirlanta gibi bir bebek nasil etmis bana. Ama neden hala depresyondayim bilemiyorum.. Siz sanslisiniz ki anne ve ablaniz yaninizda. Tek kalinca, is basa dusunce cok da guzel yapiyorsunuz. E n iyi anneden daha iyi bakabileceginizi biliyorum. Sikinti yapmayin ki sutunuz etkilenmesin🙏