Oğlum 2,5 aylık bu korkuyu hamilelikte o kadar çok yaşadım ki görev gereği memleketten uzaktayız yaşadığımız yerde kimse de olmayınca tek başıma kurmaktan kendime takıntı yaptım . Hep doğumda öleceğimi bebeğimi hiç göremeyeceğimi düşündüm ve o kadar kötü bir hamilelik geçirdim ki çok kötü günlerdi. Psikoloğa dahi gittim. Kötü düsünce kötü olayı çağırırmıs derler ya gerçekten öyle sanırım çünkü 37. Haftamda gebelik zehirlenmesi geçirip ani sezeryan oldum. Doktorum doğumda anne ve bebek ölümüne sebep olabilecek bir rahatsızlık diyince eyvah dedim ben gerçekten ölücem galiba bana malum oldu 😂😂 sanırım bu sayede şimdilerde atlattım çünkü anladım ki olacaksa eğer kendini parçalasanda olacak ve elinden gelen bişey yok. Rabbim hepimize evlatlarımızın gününü görmeyi nasip etsin inşallah 🙏