Angelll35 Çocuk gelişimciyim 1 senelik kreş deneyimim oldu. Töbe billah yemin ettim ne kardeşimi ne bebemi vermem diye. Bakılmıyo anacım valla da billa da bakılmıyo. Yemek menüsüne ne yazılıyosa aynı yemek çıkmıyo ( benim çalıştığım kreş öyleydi) bebenin götü yanana kadar bez alınmıyo. Şimdi vicdanım çürüyo neden sessiz kaldım diye. O kadar bebenin arasinda o çocuk yalnız kaliyo bana göre aklıma geldikçe üzülüyorum neden sessiz kaldım diye. Şimdi kızımı kreşe versem öyle olsa yakarım o kreşi. Yine de sessiz kalmak istemedim. Yerinde olsam işten ayrılır yine de çocuğuma bakarım kimseye ve hiç kiimseye minnet etmeden gözüm arkada kalmadan kendim buyuturum. Rabbim evlatlarımızı korusun.