honeysmom kolik olman beni çok yordu saatlerce kucagimda seni sakinleştirmek için taşıdım. Canın aciyor diye ayrıca psikolojim etkilendi çok üzüldüm. İnsanların senin aglayisindan başka anlamlar çıkarmasına seyirci olmak da çok yorucuydu hep hasta gözüyle bakildi. Tüm bunlar varken seni emzirmek, sana sarılmak ipek tenine dokunmak hepsini unutturuyordu. Şimdi 3,5 ayliksin, biraz daha koligin rahatladı, gülümsüyorsun dünyalar benim oluyor, inşallah en yakın zamanda bu sancıların biter de seni rahatlatmak için değil kahkaha atman icin uğraşırım canım kızim, canımdan otem