Bütün yazanları okudum. Bir miktar kendimi gördüm. Yirmiiki aylık oğlum daha yeni yeni birşeyler yemeye başladı. Hele çocuğu bir issirik alırken heyecanlanmasin diye gizli gizli bakan anne ağlattın beni. Bunu yaşamayan bilmez. Klavye yargıçları yazıp geçenler bunları yaşamadığı için bilmiyor. Ama Allah kimseye de yaşatmasın. Öyle zor ki insan kendini suçluyor. Hangi anne istemez çocuğu herşeyi yesin bütün vitaminleri alsın. Neler çektiğini ben bilirim. Sen çok iyi bir annesin. Zaman herşeyi düzeltecek. Biraz sabır biraz da çocuğuna güven. He bide benin oğlum Antep fıstığı ile öğrendi cignemeyi. Kuruyemiş çok sevdi. Çok küstü ogurdu ama başardı. Küstü yine verdim yine verdim. Şimdi tek seferde nerdeyse bı paketi versen yer. Dene annesi. Ufacık bir ışık goruyosan ordan yürü. Şöyle soyliyim. Sağlıksız falan diye paketli vermekten cekinme. Belki tadı hoşuna gider yemek ister. Cignemeyi öğrensin sonra zaten evde en güzelini yaparsın sen. Allah sağlık sabır versin