Flapjack Hiç de değil. Ben daha fazla kendi haline bırakıyorum bebeğimi. Kötü anne olduğumu da düşünmüyorum. Sürekli benimle uyuyup, oynamaya alışmasını da sağlıklı buluyorum. İleride zorlayacak bu durum ve işte o zamanlarda tahammülsüz, tuvalete bile onsuz gidemeyen bir anne olmak hiç istemem. Hatta bazen kucakta darlanıyor çocuk. Kendi kendine o kadar güzel oynuyor ki. Kendini keşfediyor, oyuncakları, dokuları,… Ben de istediklerimi yapıyorum. Arada da bebeğimle gülüşmece, kahkaha atma işte. Ben kendimi kimseyle kıyaslamıyorum mesela, benim annelik modelim bu. 7/24 ensesinde durmak benim için normal değil. Kendi uyur, kendi oynar. Bu noktada önemli olan bebeği takip edip, sinirlenmeden ne istediğini anlamak ve vermek. :) Herkes aynı anne olmak zorunda değil, kendini sürekli paralayan annelerin de yaptığı doğru değil. Dozunda her şey. Üzülmeyin. Verin eline hışırtılı bi şey şimdi bi kahve için. :)