Valla benim ilk kızım çok sakin bir bebeklik ve çocukluk geçirmesine rağmen bir çocuğu hakkıyla yetiştirmek onun sorumluluğunu tam anlamı ile almak o kadar zordu ki ben tövbe etmiştim bir daha çocuk yapmam diye.. taa ki kızım büyüdü ve kardeş istiyorum diye ağlamaya başlayınca en fazla bir yıl oyalayabildim. Şu an 2. Kızım 26 günlük rabbimin gönlüne güç gitmesin ama ben dedim ne akıllı bi kadınmışım 7 sene 2. çocuk yapmamışım .. tabii ki kardeş dünyanın en güzel şeyi ama aile kendine güveniyorsa elbette.. doğurmak için doğurmak çok farklı.. her iki evladın da hakkına günahına girmeden bakıp büyütmek ayrı . Ben iki evlada bir eve asla yetişemiyorum .. bebeğim sarılık oldu hastane de yattı biberona alıştı beni tutmadı diğer kızımın ödevleri ilgi ve oyun beklemesi bulamayınca kendini videolara tablete vermesi .. evde bir kaşık yemek olmaması hepsi ayrı bir zorluk .. 2. Çocuğu düşünenler kimseye değil kendine güveniyor ve bu gücü kendinde görüyorsa helal olsun