Merhaba hanımlar çok zor süreçler yaşıyorm kimseye kendimi rahat hisedip içimi boşatamıyrm şuan bu satırları ağlayark yazıyorm 16 aylık bir oğlum rabbim doğarken sağ salim nasip etmişti doğduktan sonra aksilikler hastalıklar peşimizi bırakmadı bir türlü.. 1 aylıkken henüz beton zemine yere düşmüştü. o günleri bile hatırlamak istemiyorum neyseki rabbim bana bağişladı 40 bittikten sonra vücudunda kahvrengi lekelr çıkmaya başladı zamnla bu çoğaldı doktora götürdüm direk bizi nöroloji bölümü felan yönlendirip bir gen testi verdik tabi aylarca sürüyor ilk gen testimizde belirsizdi o sürecte başka hastalıklar ortaya çıktı oğlum sözde nöbet geçiriyordu bir kolu 6-7 saat boyunca hisetmemeye başladı ve bu sürekli her ay tekrarlanıyordu doktorlar bir türlü teşhis koyamıyrlardı epilepsi diye ilaç takviyesine başlanıldı.. o arada ikinci gen testi verdik gene 6 ay sonra eve bir mektup geldi doktoradan randevu hastahaneye gelin görüşmemiz gerekiyordu diye neyse gittik oğlumunn nf1 hastalığı oldugunu öğrendik anne babadan geçemyip mutosyon sonucu milyonda bir olan hastalık… gece hündüz acaba oğlumun karşısına neler çıkcak nelerle yüzleşecek diye düşüncelerdeyim 2 gün sonra gene hastahaneye yatışımız var.. ve oğlumun beyninde birkaç leke var bu hastalığın etkisiyle mi düşüşün etkisiyle hiç bilinmiyor.. sonra bu kol uyuzmazlığında nedeni bir türlü teşhis edilemiyor bu hastalıkla ilgiliyse düşünemk bile istemiyorum..
evet çok yazdım biliyorum daha içimi dökemediğim nicelerle savaşıyrm ama bazen kendini o kadar gücsüz çaresiz evladına yetinemeyen bir Anne olarak hisediyor.. küçüçük evladım gözümün önünde nelerle mücadele ediyor.. bazen diyorum Allahım onun bütün hastalıklarını bana nasip et yavruma etme hep haykırişlar içerisindeyim.. rabbim hayırlsıımı neyse onu nasip et demekken elimden bir şey gelmiyor..