Ben 40 ı çıktıktan sonra ayırdım şuanda kendi odası vsr zaten beşiği orada elimden geldiğince orda yatırmaya çalışıyorum ama arada istisnalar oluyor şuan 3 aylığız anneme kalmaya gidincr koltuk açarız yanımda yatırırım şu sıralar da eşim gececi çalışıyor olurda yorgunluktan ağlarda duymam diye oturma odasknda koltukta yatıyorum onuda anne yanı beşiğiyle yanıma koyuyorum çok nadir zor durumda kalmadıkça yanıma almam şuan benim ki çok küçük ara ara büyüme atakları oluyor mesela uyuduktan sonra hemen gidersem uyanıyor temas istiyor hatta bazen kucağımda bile uyumak istiyor anne içgüdüsü ne istediğini anlıyor insan..
evet için gidiyor evlat çok güzel bişey onu yalnız bırakmak istememek çok doğal bir duygu ama çoçuğunuza kötülük etmiş olursunuz ileride büyük bi bağımlılıkk haline geliyor ve isteseniz de koparamıyorsunuz ve her nekadar ergenlik çağına geldiğinde kendisi kopsada hep güvensizlik olacak anne destediği olmadan hiç bişey yapmama haline geleck kendi kardeşimden biliyorum çünki sürekli annemle uyudu artık orta okula gidicekti hala annemsiz yatmazdı yavaş yavaş kesildi önceleri yanknda kolyumta yatardı annem sonraları kardeşim şart koşuyordu tamam ben uyuduktan sonra git diye öyle öyle kesildi şimdi liseye gidiyor tabiki doğal olarak istemiyorlar annyi ergenlik dönemi vs tek yatmak istiyorlar ama hep annesiz bişey yapamama gibi bir durum oluyor belki analizim yanlıştır ayrıda yatsa aynı şey olabilirdi ben birazda ileriye dönük düşünüyorum olduki avil işim oldu kızımı anneme bırakmak istedim bana bağlı kalmasın her yerde uyusun bensizde durabilsin diye