MutiEss bende de vardı canım, ben kafamı meşgul edecek bir hobi edinerek hemen hemen yendim sayılır. Yani zihnimi doldurdum sürekli başka şeylerle ilgilendim oyalandım, müzik dinledim film izledim, bol bol dışarı çıkıp yürüyüş yaptım imkanım oldukça. Bebek olduktan sonrada onun derdinden tasasından kendiminkinş unuttum. Ama hala arada yoklar beni saolsun anksiyeteciğim. Bende bir çok terapi denedim ama hiç biri çare olmadı. Bu dediklerim bana çok iyi geldi. Gerçekten insan kendisinin ilacıymış onu anladım. Bu durumu arkadaşlarımla eşimle de sık sık konuştum. Bu da bana baya iyi geldi diyebilirim