Üç çocuğum var. Hepsine de ayrı ayrı defterler aldım. Yazdım, yazıyorum… ✍️ Beraber eğlendiğimiz anları. Beni şaşırttıkları zamanları. Maceralarımızı. Doğum günlerinde hissettiklerimi.. Bir mektup yazar gibi yazıyorum yavrularıma. Fotoğraf’da yapıştırıyorum bazen… O kalemi tutarken, o duyguları kelimelere dökerken, seneler sonra açıp okuyacakları günün hayalini kurarken bile kalbim küt küt atıyor, çok duygulanıyorum 😌 Bi gün o defterin kapağını açmaya başladıklarında, belki yanlarında olamayacağım. Olur ya. Dünya hali bu. Ama bilmelerini istiyorum. Onları, ayrı ayrı, yerlerini hiç bir şeyle dolduramayacak kadar çok sevdiğimi. Hayatıma güneş gibi doğduklarını. Varlıkları ile beni daha iyi, daha merhametli bir insan yaptıklarını. Bir kez daha dünyaya gelsem, hiç düşünmeden yine onların anneleri olmak isteyeceğimi. Bana yaşattıkları güzellikler için her daim şükrettiğimi bilmelerini istiyorum. Bu yolculuk inişli çıkışlı… Her zaman çiçekli olmayacak yürüdükleri yollar. Benim pamuklara sarıp sarmalayıp büyüttüğüm yavrularım gün gelip üzülürse, kırılırsa kalpleri, çaresiz ve yorgun hissederlerse, benim sevgimle şifa bulsunlar istiyorum. O anlar da duymaya ihtiyaç duyduklarını ben söyleyemesem de, cümlelerim sarıp sarmalar onları, iyi eder, biliyorum. 🥲