asli_poyraz elini kaldırmaktan mutsuzsun ama ne yapacağını şaşırmış durumdasın. Kendine kızmadan önce durup durumu bir anlamaya çalışman gerek. Eşim yardım etmiyor diyorsun sürekli misafir geliyor diyorsun. Böyle giderse psikolojin bozulacak çünkü sinirleni yıpratıyorsun ve senden gidiyor. Madem öyle eşinden iste yardım etmesini ama öyle sorun çıkaracak gibi değil laf arasında ya şunu yapıverir misin vb git gide artır biraz eve dahil et. Misafirlerden yardım iste kocanın yanında ama aşırı mahçup olarak ya normalde istemem ama başa çıkamadım şunu yapar mısınız vs ya da benim bir akrabamın yaptığı; gerçekten sinir krizi geçirecek kadar sabrımın tükenmesini beklemedim çünkü o noktadan dönüş olmayacaktı, oturdum her şeyi bıraktım halıya oturdum ve ağladım dedi. Kocası ve çocuğunun önünde. Bu belki yanlış bir hareket çocuğun psikolojisini nasıl etkiler bilmiyorum ama normalde hiç ağladığını hayal edemem oturmuş ağlamış ben çok yorgunum ben artık dayanamıyorum olmuyor yapamıyorum benim pilim bitti ben size yetemiyorum bi adama bi çocuğa bakamadım ben bi evi çeviremedim ben falan baya bildiğiniz ağlamış. Çocuk şok adam şok bu sefer yardım etmeye başlamış eşi çocuk da söz dinlemeye başlamış. Çünkü alışılınca bu yapıyo idare ediyo vs gibi senin içinde ne yaşadığından bihaber devam ediyor dünya. Yani biraz dağınık anlattım ama demek istediğim çocuğa vurmak bilinç dışı bir hareket sizde çünkü o anda çaresizlikten beyin kendisini kapatıyor ve ne yaptığınızı bilmiyorsunuz bile. Bir yerde bi değişim size bir nefes aralığı gerekiyor, bunun gerektiğini de en yakınlarınız görmek zorunda görmüyorlarsa göstereceksiniz. Ondan sonra annesi gerçekten sinir hastası olursa herşeyden çok bu zarar verir o çocuğa. Sizi düşünmeyen çocuğu düşünmek zorunda.