Cevriye23 çok çok zordu. Çok zordu çok 🙁 7.5 aylık ettim ama ahhhh gel bana sor gel.. sanki yıllar geçmiş gibi hissediyorum şuan bile ..annemle babam çalışıyor , evde kardeşlerim var , tek kalamam yemek yapamam, temizlik yapamam, alışveriş yapıp çöp atıp ekmek alamam kısacası rezil olurum diye eşim annemlere bıraktı beni doğumdan sonra giderken. Çok şükür sadece bebeğime baktım annemlerde ama sobalı tahta ev altı üstü tahta. Odun yok kömür yok. Onlar da kök filan toplamışlar onu yakıyorlar. İçeri bir yanıyor bir donuyor, bebeğim şubatın başında doğdu, kapılar gacır gucur uyanıyor bebeğim sürekli.. hasta oldu hep içerinin dengesiz ısısından. Kardeşlerim küçük çok bağırıp çağrıştılar. Gece gündüz eşim neden yok neden diye ağladım halime. Çok zor günler geçirdim.. Allah ailemden razı olsun ama bebek büyütmek için ideal yer değildi orası mecburen kaldım işte rezillik çeke çeke. Annemin divanı taş gibi orda yattım.. çok zordu anlatsam anlaşılmaz yaşamak gerekir. Bazen yeri geldi ailemle kafam uyuşmadı git evine dedi , evime gelsem aç kalırdım bebek küçük nasıl edeyim tek başıma ilk bebeğim bir şey de bilmiyorum sustum hep ağladım içime attım. Sinir hastası oldum resmen. Evime geldim işte 2 ay oluyor. Öyle rahatladım ki .. yalnızım ama rahatım. Kızımı yanıma alıyorum mama sandalyesine koyuyorum yemeğimi de yapıyorum. Kanguruya bindirip çöp de atıyorum sabah ekmeği de alıp eve çıkıyorum. Temizliği de önüne oyuncak koyuyorum şipşak yapıveriyorum 🙏🏻 Yalnız da olsam evim evim güzel evim. Annem gel diyor asla gitmem Allah’a büyük konuşmayayım ama evimde iyiyim ben