Kkorkmaz_87 biz anneler neden böyleyiz acaba? Bütün yük sorumluluk hata her şeyi üzerimize almaya dünden razıyız. (Aslında değiliz ama bilinçaltının izin vermiyor) Hemen dertleniyoruz. Öncelikle benim bebeğim 14 ay 5 günlük. Dediğim dedik , istediği olmazsa bağırıp yaygarayı koparan bir bebek. Bende sohbet ederim konuşurum oynarım. Mesela cicik yaparak sevmeyi öğrettim. Fakat benim çocuğum gelir pat diye Osmanlı tokatını yapıştırır yüzüme. Ve aslında herkese.. kim oynamak için yaklaşsa öyle yapar. Sinirli anında da bağırır cırlarkendini tokatlayı kafasına vurur eliyle. Ya da elinde her ne varsa onu yere vurarak ağlar. Önceleri çok kafaya takardım. Aslı da hala takıyorum ama bence dönemsel davranışlar. Mesela benim oğlum tencere tavaya çok meraklı o unmama sandalyesine oturtup yemek yapıyorum. O da ocaktaki tenceremi istiyor. Öncelikle sakinleştirmeye çalışıyor sakin konuşuyorum ama tabi ki çoğu zaman etkisi tamam anne deyip oturmuyor🤷🏻♀️ dikkatini sevdiği farklı şeye yönlendiriyoruö veremeyeceğim bir şey ise istediği. Verebileceğim bir metaryel ise veriyorum ağlaymıyorum. Ama örneğin direk al al diye ekine tutuşturmuyorum. Beklemek kavramını öğrenmesi için bir dakika beklersen şunu elimdeki işi halledip hemen veriyorum diyorum. Ama kandırmıyorum.yani vereceğim deyip dikkatini dağıtıp unutturmuyorum. O sana göre değil ama istersen bununla oynayabilirsin gibi teklifler sunuyorum🥰