Buses merhaba, ben ilk cocugumu 1 yasinda vermek zorunda kaldim krese. Ilk basta cok üzülüyordum. Etrafimdaki bazi insanlar „ne yaptin seeeen, onun sana ihtiyaci var“ demeleride beni cok icten üzdü. Fakat orada ögrendiklerini ve yemegini bile 2 yasina gelmeden kendisinin yemeye baslamasi vede 2 yasinda, arkadaslari sayesinde tuvalete alismasi vs. Sayamadigim daha bircok sey. Bunlari görünce iyiki göndermisim dedim. Suan 4 yasinda ve cok güzel bir gelisimi oldu. Simdi allah nasip ederse ikinci cocugumuda 1 yasinda baslaticam krese. Bu defa bile istege baslatiyorum. Cünkü malesef hic aile ve akrabamiz yok. Cocuklar 4 duvar arasinda büyüyor. Orada kendi akranlari ile egleniyorlar, oyunuyorlar. Cocuklarin, cocuklara ihtiyaci var! Bu yüzden rahat olun. Evet ilk zaman kolay olmicak, özliceksiniz. Siz gidince aglamaya baslicak, ama yanlis bir karar vermediginizi insallah ilerleyen zamanda göreceksiniz 🙏🏼