Kızım 9 buçuk aylık. Kızmadım, bağırmadım, parmak sallamadım, kaş çatmadım. Imkansız falan diyenler için yazıyorum.
Açıkçası ağlayınca uyumayınca falan aklıma bunlar gelmiyor, kızsam bağırsam zaten anlamayacak.
Şimdi yaramazlıklar başladı tv ünitesine gidiyor düşer diye korkuyorum gözüm üzerinde gitmeden alıyorum dikkatini dağıtıyorum ve sabitleticem. Benzer bi sürü yaramazligi var. 2 saat önce uyudu kendime çay koydum yarısını içemeden ağladı geldim tekrar uyuttum çayı değiştirdim 2 yudum alamadan tekrar ağladı tekrar geldim. Uyuttum tuvalete girdim çıktım tekrar çay koydum bardağın dibini göremeden yine ağladı. Ya da sabah çiçeğin yapraklarını yolmuş ben farketmeden toprak dökülmüş her yere elini yüzünü yıkadım temizledim. Her gun farkli farkli bir suru pisiriyorum yemiyor dokuyorum. Kolay bir bebektir diyecekler için yazıyorum. 8 aylıkken sıralamaya başladı sürekli 2 büklüm peşindeyim belim kopuyor bazen. Kucakta taşımaktan belim içeri doğru çökmüş ve kifoz baslangici var.
Ev işlerini yapamıyorum. Bazen yemek yapamıyorum kafama da takmıyorum.
Çok şükür çok güzel sağlıklı bir bebegim var, inşallah aynı düzende büyütmeye de devam ederim.
Imkansız değil yeter ki bebeğinizi anlamaya çalışın. Bize eziyet etmek isteyen canavarlar değil yavrularımız sadece onların iletişim kurma şekli ağlamak. Kırmayalım, kızmayalım, bağırmayalım ki özgüvenli, güçlü, ailesine güvenen, sağlam bireyler yetistirelim