Ben 1 haftalıkken iş yerine götürmek durumunda kaldım..sabah 9 akşam 7 ve altı gün…ev iş yerine uzak değil…annem de geliyor iş yerine…bu şekilde hem işimi hem anneliği yapmaya çalışıyorum…ev hanımları neden gece uykusuzluktan dert yanar anlayamiyorum… gündüzleri en azından 1_2 saat fırsat bulup uyuyabilirler,benim mümkün değil..uykusuz ise gidiyorum,ve diğer gecenin uykusunun garantisi yok..annem yaşlı,bakamiyor…bir nevi ben işle uğraşırken o göz kulak oluyor,aslında yine gündüz de ben bakıyorum…ev işi dersen o da bende..eşim çok yardımcı biri değildir…sabah 4yada 5 makina çalıştırırim..bir gün süpürür diğer gün siler ,öbür gün toz alırım…tuvalete gitmişken, lavabolari yıkar çıkarım,fırsat yaratıp… yani bazen burada forumda evde olup,tek çocuğu olup zorlananlari okuyorum ya ,gulmuyorum da sinirleniyorum da öyle tuhaf geliyor işte.. değişik..bir insan hem anne olmak hem hayatın içinde olmak isterse olur, sağlığı elverdiği sürece…gerisi simariklik yada beceriksizlik..bebeğim 3 aylık bu arada 🧿…ve bir gün olsun şikayet etmedim ne içimden ne dışımdan…ben soylenmem yaparım 🧿😍….bu arada pek çoğunuzdan büyüğüm,43 yaşındayım…genç enerjim yok🙂