Ay Allah bunları da bunlara düşman gibi gözüküp yancılık yapan başımızdakileri de beter etsin ya. Bir albay kızıyım. Babam mesleğine başladığından beri bunları bitirmeye çalıştı. Çatışmalara gitti, mayın temizlemeye gitti, yıllarca iki adım ötelerinde görev yaptı, kaç kere ölümden döndü, kurşun sıyrıkları. 4 yaşında Erzurum da otururken Tunceli Hozat ya görev yapıyordu. Onlarla sıcak çatışmalarda olurdu. 3 4 ayda bir helikopterle gelirdi. Her gelişinde çantasının içine girmeye çalışırdım. Gitmesin bir daha diye. Kaç kere oturduğumuz lojmanlara saldırılar oldu. İstanbul’da 2 kere oturduğumuz lojmanın arka girişine bomba bırakıldı, içeri giren otobüsün altına düzenek yapıldı, İşten dönerken yol güzergahlarındaki köprüler patlatıldı, Kuleli’de çalıştığı zaman liseye gidiyordum okullar yanyana diye onun servisiyle gidip geliyordum kaç kere saldırı istihbaratıyla servislerin yolları değiştirildi. Askeri üniforma yerine sivil giyinin uyarıları, servis camlarına siyah filmler, her gün farklı plakalı servisler derken topun ağzında büyüdük hep. Ne korku dolu anlar yaşadığımı size anlatamam. Allah’ın belaları bir bitmediler ya. Daha neler söylemek istiyorum da forumdayız.