Biz çocuklarımızı “nasıl koruyacağız?” diye düşünürken, bugün Türkiye’nin meclisinde (!), milletini savunması gereken (!) milletvekilleri tarafından; çocuklara yönelik istismarda “somut delil aranacak” maddesi kabul edildi. Evet, kabul edildi.
Küçücük bedenlerin uğradığı tüm bu insanlık dışı suçlarda o çocukların beyanlarına değil, somut delillere göre hareket edileceğine karar verildi. Yani, bu sapkınlığa tanık olan üçüncü bir şahıs ifadesi, bir video kaydı, bir fotoğraf karesi, bir muayene raporu gerekecek ceza verilmesi için.
İnanamıyorum…
Gerçekten artık bu ülkedeki cinsel açlığa, pedofili oranına, çocuklara karşı yapılan her türlü istismara/şiddete karşı verilmeyen cezalara inanamıyorum. Bu tür sapkınlıkların yolunun açılmasına, bu sapkın yaratıkların “nasılsa kanıtlanamaz, nasılsa ceza almam” rahatlığına ermesini sağlayacak kararlar alınmasına inanamıyorum.
Hangi çocuk yaşamadığı bir istismarı anlatabilir? Kaç çocuk yaşadığı istismarı anlatabiliyor ya da? Böyle sormamız gerekiyor daha doğrusu. Bu çocukları susmaya başta devlet mahkum ediyor. Artık nefret ettim bu ülkenin olmayan adaletinden.
Lütfen sessiz kalmayın, lütfen tepkisiz kalmayın, lütfen sindirilmeyin. Lütfen bir çocuğun çıkaramadığı ses olun ve çocuklarınıza susmamayı öğretin. Çünkü bu ülkenin adaleti çocukları susmaya mahkum ediyor…