Bugün yine her zaman ki gibi korkunç bir sabaha uyandık… Elmalı davasını okurken , izlerken ve maalesef sadece yaşanalara şahit olurken içimde bir şeyler öldü. İki tane küçük kızın yaşadıkları akıl alır gibi değil. Verilen karar ise hiç mi hiç vicdan alır gibi değil.
Benim de bir kızım var ve artık gerçekten iğreniyorum. Ülkenin adalet sisteminden, ülkede kadın olmanın zorluğundan . Bir hiç gibi yaşamaktan. Yazılacak çok şey var, ama bir faydası yok maalesef. Lütfen hepimiz çocuklarımıza sahip çıkalım, eğer bakmak istemiyorsak , psikolojimiz iyi değilse başka çocukta yapmayalım. Herkes üremek , çok çocuk yapmak zorunda değil.